Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 lutego 2005 r.
14.02.2005 Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 lutego 2005 r. w sprawie minimalnej wysokości sumy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej wymaganej w związku z działalnością wykonywaną przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych Opracowano na podstawie Dz.U. Nr 32 z 2005 r., poz. 279Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268 i Nr 273, poz. 2703) zarządza się, co następuje: § 1. Do określenia minimalnej wysokości sumy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, w związku z działalnością wykonywaną przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, dokonuje się następującego rozróżnienia państw, w których ta działalność jest wykonywana: 1) Rzeczpospolita Polska; 2) Republika Białorusi, Republika Czeska, Republika Litewska, Republika Federalna Niemiec, Republika Słowacka, Ukraina oraz obwód Kaliningradzki; 3) Republika Albanii, Księstwo Andory, Republika Austrii, Królestwo Belgii, Bośnia i Hercegowina, Republika Bułgarii, Republika Chorwacji, Republika Cypryjska, Królestwo Danii, Republika Estońska, Republika Finlandii, Republika Francuska, Republika Grecka, Królestwo Hiszpanii z wyłączeniem Wysp Kanaryjskich, Irlandia, Republika Islandii, Księstwo Liechtensteinu, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republika Łotewska, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii, Republika Malty, Republika Motdowy, Księstwo Monako, Królestwo Niderlandów, Królestwo Norwegii, Republika Portugalska, Federacja Rosyjska z wyłączeniem obwodu Kaliningradzkiego, Rumunia, Republika San Marino, Serbia i Czarnogóra, Republika Słowenii, Konfederacja Szwajcarska, Królestwo Szwecji, Republika Turcji, Stolica Apostolska, Republika Węgierska, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i Republika Włoska; 4) inne państwa niewymienione w pkt 1-3 oraz Wyspy Kanaryjskie. § 2. 1. Minimalna wysokość sumy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej z umów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych, zwanej dalej „ustawą”, wynosi dla: 1) organizatorów turystyki - 6 % rocznych przychodów z tytułu wykonywanej działalności, nie mniej jednak niż równowartość: a) 30 000 euro - dla organizatorów oferujących imprezy turystyczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w państwach, o których mowa w § 1 pkt 2-4, b) 7 500 euro - dla organizatorów oferujących imprezy turystyczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w państwach, o których mowa w § 1 pkt 3, c) 6 000 euro - dla organizatorów oferujących imprezy turystyczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w państwach, o których mowa w § 1 pkt 2, d) 4 500 euro - dla organizatorów oferujących imprezy turystyczne wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) pośredników turystycznych pośredniczących na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych za granicą przez przedsiębiorców zagranicznych niewykonujących działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - 6 % rocznych przychodów z tytułu wykonywanej działalności, nie mniej jednak niż równowartość: a) 30 000 euro - dla pośredników turystycznych pośredniczących na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych w państwach, o których mowa w § 1 pkt 2-4, b) 7 500 euro - dla pośredników turystycznych pośredniczących na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych w państwach, o których mowa w § 1 pkt 3, c) 6 000 euro - dla pośredników turystycznych pośredniczących na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych w państwach, o których mowa w § 1 pkt 2; 3) pośredników turystycznych pośredniczących na zlecenie klientów wyłącznie w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umów z organizatorami wpisanymi do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych - 6 % rocznych przychodów z tytułu wykonywanej działalności, nie mniej jednak niż równowartość 4 500 euro. 2. Przez roczny przychód uzyskany z tytułu działalności prowadzonej przez: 1) organizatora turystyki - rozumie się przychód wyłącznie z tytułu organizowania imprez turystycznych na rzecz klientów w roku obrotowym poprzedzającym rok złożenia wniosku o wpis do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych w zakresie organizowania imprez turystycznych lub poprzedzającym rok przedłożenia dokumentów potwierdzających zawarcie kolejnych umów gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy, w tym przychód, w którego uzyskaniu pośredniczyli agenci i pośrednicy turystyczni; 2) pośrednika turystycznego - rozumie się przychód uzyskany wyłącznie z tytułu działalności polegającej na pośredniczeniu na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych w roku obrotowym poprzedzającym rok złożenia wniosku o wpis do rejestru organizatorów turystyki i pośredników turystycznych w zakresie pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych lub poprzedzającym rok przedłożenia dokumentów potwierdzających zawarcie kolejnych umów gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy, przy czym w przypadku pośrednictwa w zawieraniu tych umów z przedsiębiorcami zagranicznymi, niewykonującymi działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za przychód ten uważa się także całość wpłat wnoszonych przez klientów na opłacenie usług tych przedsiębiorców. 3. W przypadku organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, przedstawiających gwarancję wspólnie z innymi organizatorami turystyki lub pośrednikami turystycznymi, przez roczny przychód z tytułu wykonywanej działalności rozumie się sumę ich rocznych przychodów, ustalonych dla każdego z tych przedsiębiorców zgodnie z ust. 2. § 3. Do przedsiębiorców rozpoczynających działalność stosuje się, przy ustalaniu minimalnej wysokości sumy gwarancji, odpowiednio przepis § 2 ust. 1. § 4. Kwoty, o których mowa w § 2 ust. 1, są ustalane przy zastosowaniu kursu średniego euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym gwarancja bankowa lub ubezpieczeniowa została wystawiona. § 5. Przepisy rozporządzenia stosuje się do umów gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej zawartych od dnia 22 lutego 2005 r. § 6. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 22 lutego 2005 r.
