Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 listopada 2003 r.
13.11.2003 Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 listopada 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania waluty, w której ma zostać wypłacone odszkodowanie lub świadczenie z umowy ubezpieczenia Opracowano na podstawie Dz.U. Nr 199 z 2003 r., poz. 1944Na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151) zarządza się, co następuje: § 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady ustalania waluty, w której ma zostać wypłacone odszkodowanie lub świadczenie z umowy ubezpieczenia, oraz przypadki, kiedy nie stosuje się zasady ustalania waluty. § 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do zobowiązań płatnych w walucie innej niż waluta państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli podlega ona ograniczeniom transferowym. § 3. Zasady ustalania waluty nie stosuje się w przypadku, gdy: 1) zakład ubezpieczeń będzie posiadać aktywa w jednej walucie, stanowiące nie więcej niż 7% aktywów w innych walutach; 2) zakład ubezpieczeń posiada aktywa niespełniające warunków przewidzianych w rozporządzeniu w wysokości nieprzekraczającej 20% jego zobowiązań w danej walucie, jednakże suma aktywów we wszystkich walutach musi być przynajmniej równa sumie zobowiązań we wszystkich walutach. § 4. Zobowiązania zakładu ubezpieczeń płatne są w walucie określonej w umowie ubezpieczenia. § 5. W przypadku gdy umowa ubezpieczenia nie określa waluty, w której płatne są zobowiązania zakładu ubezpieczeń, zobowiązania te płatne są w walucie państwa, w którym umiejscowione jest ryzyko, lub, w uzasadnionych przypadkach, gdy wynika to z istoty ubezpieczenia lub z zaistniałej sytuacji, w walucie, w której wyrażona jest składka ubezpieczeniowa. § 6. Umowa ubezpieczenia może przewidywać spłatę zobowiązań zakładu ubezpieczeń w walucie państwa, w którym znajduje się jego siedziba, albo w innej walucie, której wybór uzasadniony jest praktyką obrotu, istotą ubezpieczenia lub zaistniałą sytuacją, jeżeli umowa ubezpieczenia dotyczy ryzyk: 1) zaliczonych do grup 4-7, 11, 12 oraz grupy 13 - jedynie w zakresie OC producenta - działu II załącznika do ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej; 2) zaliczonych do innych grup niż wymienione w pkt 1, a z istoty tych ryzyk wynika, że zobowiązania zakładu ubezpieczeń wynikające z umowy ubezpieczenia powinny być płatne w walucie innej niż ustalona zgodnie z § 4 i 5. § 7. Jeżeli po zajściu zdarzenia ubezpieczeniowego skutkującego odpowiedzialnością zakładu ubezpieczeń ustalono płatność zobowiązań zakładu ubezpieczeń w określonej walucie, w szczególności w orzeczeniu sądu lub ugodzie zawartej pomiędzy zakładem ubezpieczeń a ubezpieczającym, ubezpieczonym, uposażonym lub uprawnionym z umowy ubezpieczenia - zobowiązania zakładu ubezpieczeń płatne są w tej walucie. § 8. Jeżeli po zajściu zdarzenia ubezpieczeniowego skutkującego odpowiedzialnością zakładu ubezpieczeń przedstawiono zakładowi ubezpieczeń oszacowanie roszczeń wobec zakładu ubezpieczeń w określonej walucie - zobowiązania zakładu ubezpieczeń mogą być płatne w tej walucie. § 9. 1. W przypadku umów ubezpieczenia związanych z ryzykiem kredytowym albo związanych z obrotem papierami wartościowymi, zobowiązania zakładu ubezpieczeń płatne są w walucie, w której wyrażony jest kredyt lub papier wartościowy, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. W przypadku gdy spłata kredytu lub dochody z papierów wartościowych wyrażone są w walucie innej niż waluta, w której wyrażony jest kredyt lub papier wartościowy, zobowiązania zakładu ubezpieczeń płatne są w walucie spłaty kredytu lub dochodów z papierów wartościowych. § 10. W przypadku umów ubezpieczenia związanych z nieruchomościami lub prawami z nieruchomości, zobowiązania zakładu ubezpieczeń płatne są w walucie państwa położenia nieruchomości. § 11. Przy ustalaniu waluty należy uwzględnić możliwość wymiany waluty, w tym w postaci transakcji typu swap, w przypadku umów ubezpieczenia, które przewidują taką możliwość. § 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.
